Karatay Kızları – Tek Göz

Pişmiş toprak (terracotta) rölyef/heykel

Kısa duvar metni

İki baş, tek bakış. Saç çizgilerindeki Selçukî kıvrımlar, iki yüzü aynı alın çizgisinde birleştirir; göz hattı iki yüzden geçerek tek bir “görüş alanı”na dönüşür. Karatay Kızları – Tek Göz, kız kardeşliğin hâlini anlatır: Acıda bir göz olmak, sevinçte bir göz olmak; birbirinin tanığı, sığınağı ve sesi olabilmek.

Sanatçı açıklaması / yorum

Bu eser, “tek göz olabilmek” fikrini somutlaştırır. Yüzler ayrı bedenlerin ifadesi olsa da, göz çizgisi onları tek bir görüşte buluşturur. Bu birleşme, empatiyi bir duygu olarak değil bir görme biçimi olarak tarif eder: Dünyaya aynı yerden bakmayı, acıyı ve sevinci ortak bir vizörden geçirmeyi.

Terracottanın sıcak tonu, kız kardeşliğin dünyevî ve bedensel yakınlığını taşır; yüzeydeki küçük izler ve doğal pürüzler, paylaşılan hayatın çiziklerini saklamak yerine görünür kılar. Saçtaki paralel kanallar Karatay çinilerinin ritmini çağırır; Anadolu’nun süregiden “yan yana durma” geleneğini günümüze taşır.

Eserde tek göz, “tek tiplik” değil ortaklaşmadır. Biri baktığında diğeri de görür; biri yandığında diğeri de ısınır. Kız kardeşlik burada bir benzerlik değil, birbirine göz olmak hâlidir: Kırılınca gözeten, sevince genişleyen, susunca işiten.

Küratöryel notlar (kısa)

• Form: İki bağımsız başın ortak göz hattı → empati = ortak görüş.

• Motif: Saç çizgilerinde Selçukî/Karatay ritmi → kültürel bellek.

• Malzeme: Terracotta → sıcaklık, dünyevîlik, izlerin görünürlüğü.

• Tema: Kız kardeşlik; acı ve neşeyi birlikte taşımak.

Paylaşım için kısa metin + etiket

“İki yüz, tek bakış: acıda da sevinçte de birbirine göz olmak.”
#KaratayKızları #TekGöz #terracotta #heykel #kızkardeşlik #SelçukiMotif #AnadoluSanatı #contemporarysculpture