Karatay Ürəyi – terrakota relyefi

Qısa divar mətni (teq):
İki əks profil bir dairə daxilində bir-birinə söykənir. Aralarındakı mənfi boşluq ürək/bətn formasına açılır; içəridə isə qıvrılmış bədən "içimizdəki uşaq" kimi qorunur. Saç xəttində Səlcuq əyriləri, qulaqlarda "məni eşit" çağırışı... Karatay Ürəyi üzdəki ürəyin sınığını, ürəyin içində gizlənmiş üzün mesajını ortaya qoyur.

"Ürəyin üzdən danışdığı an. Çatlarımız gizlətdiyimiz şeylər deyil, aşkar etdiyimiz şeylərdir."
#KaratayÜrəyi #heykəltəraşlıq #terrakota #relyef #Səlcuq #mənfisahə #ürək #üz #AnadoluSənəti #müasirheykəltəraşlıq

Hekayə

Karatayın səssiz həyətində gil islanır; hər parça insan səsini xatırladır.
Usta dairənin sərhədində iki üz çəkir: biri yuxarıdan, digəri isə aşağıdan baxır.
Ürək danışanda üz iki yerə bölünür; danışa bilməyəndə isə içinə doğru əyilir.
Məhz bu boşluqda — sınıqla birləşmə xətti arasındakı yerdə — ürəyin forması aydın görünür.
Bir təlaş eşidilir: sanki illərlə səssiz qalan cümlə əvvəlcə döl kimi qıvrılır, sonra nəfəs alır.
Saç telləri çini kimi axdıqca qulaq pıçıldayır: "Dinlə", göz isə pıçıldayır: "İçəri bax".
Torpağın rəngi bədənə bənzəyir, çatların dili ruha danışır.
Və nəhayət başa düşürük: Üz maska ​​deyil; o, ürəyin güzgüsüdür.
Üz demək olar ki, ürəyə doğru əyilir; ürək qırılanda üz cırılır; ürək sağalanda üz bağlanır.
Karatay Ürək bizə pıçıldayır: "Özünü qorumaq özünü gizlətmək demək deyil. Ürəyin haradadırsa, üzün də orada qalacaq."